مانند نور مرئی، نور فرابنفش در طیف گسترده ای از طول موج ها در طول یک طیف قرار می گیرد. مهمترین مشخصات در اینجا در نانومتر (nm) یافت می شود، خروجی فرابنفش از طول موج های 100 نانومتر تا 400 نانومتر می آید. نور فرابنفش به 3 گروه اصلی تقسیم می‌شود که به ما کمک می‌کند نوع نور UV را مشخص‌تر کنیم، زیرا ویژگی‌ها بسته به طول موج تغییر می‌کنند:
UV-A: 315-400 نانومتر
UV-B: 280-315 نانومتر
UV-C: 100-280 نانومتر
متداول ترین نورهای فرابنفش که با آنها مواجه خواهید شد، در ناحیه UV-A هستند و معمولاً به آنها "نور سیاه" می گویند. این ضعیف ترین شکل نور ماوراء بنفش است و برای کاربردهایی مانند درمان UV و آثار هنری بلک لایت استفاده می شود.
UV-B طول موج کوتاه تری دارد و بنابراین کمی قوی تر از UV-A است. UV-A و UV-B هر دو در نور طبیعی خورشید وجود دارند، اما UV-B طول موج اولیه ای است که باعث آفتاب سوختگی می شود. هر دو LED UV-A و UV-B در توانایی خود برای استریل کردن و از بین بردن ویروس ها و باکتری ها بسیار محدود هستند.
UV-C بخشی از طیفی است که می خواهید هنگام ایجاد یک سیستم استریلیزاسیون با استفاده از LED های فرابنفش روی آن تمرکز کنید. هر چه طول موج در این محدوده 100 تا 280 نانومتر بیشتر باشد، بهتر است، به‌طور خاص به طول موج‌هایی که در محدوده 200 تا 280 نانومتر هستند، گاهی اوقات به عنوان میکروب‌کش UV (GUV) گفته می‌شود. بر خلاف UV-A و UV-B، طول موج های UV-C توسط لایه اوزون و اتمسفر مسدود یا جذب می شوند، بنابراین در سطح زمین به سمت ما نمی آیند. این مهم است زیرا UV-C بهترین نور برای از بین بردن میکروارگانیسم‌ها و همچنین خطرناک‌ترین نور برای سلامت انسان است. بدون هیچ راهی برای مهار اشعه UV-C طبیعی، ما مجبور هستیم به دنبال منبع مصنوعی نور UV-C باشیم.
