فناوری درمان فرابنفش از نور برای درمان یک بستر شیمیایی استفاده می کند. نور از طیف گسترده ای از تابش الکترومغناطیسی ساخته شده است، با مناطق مختلف طول موج متناظر با مقادیر مختلف انرژی، مانند مادون قرمز، قابل مشاهده، و فرابنفش (UV). با کاهش طول موج نور (و افزایش فرکانس)، انرژی ای که حمل می کند افزایش می یابد. بنابراین همان طور که در نمودار زیر نشان داده شده است، γ (گاما) و اشعه ایکس انرژی بسیار بیشتری نسبت به امواج رادیویی حمل می کنند.
هر واکنش شیمیایی نیاز به حداقل مقدار انرژی اعمال شده به آن قبل از آن می تواند شروع کردن; به این میگنانرژی فعال سازی. مقادیر مختلف انرژی ارائه شده توسط طول موج های مختلف نور قادر به ماشه و فعال کردن واکنش های شیمیایی مختلف،عمل به عنوان انرژی فعال سازی خود را. نور فرابنفش که حامل مقدار نسبتاً بالایی از انرژی است، می تواند برای شروع واکنش های شیمیایی که انرژی فعال سازی بالایی دارند، مورد استفاده قرار گیرد. مایکروویوها که مقدار نسبتاً پایینی از انرژی را حمل می کنند، می توانند برای شروع واکنش های شیمیایی که انرژی فعال سازی پایینی دارند، مورد استفاده قرار گیرند.
درمان، یک فرایند شیمیایی که در طی آن یک چسب و بستر آن سخت و سخت به یک محصول متقابل مرتبط، می تواند از طریق استفاده از نور آغاز یا شتاب. چسب های مختلف برای فرایند درمان خود نیاز به انرژی های فعال سازی متفاوتی دارند. چسب هایی که می توانند گرما درمان شوند با تابش مادون قرمز آغاز می شوند؛ چسب های درمان فرابنفش توسط اشعه ماورای بنفش آغاز می شوند؛ و همین طور.
